26.04.2004 Sabah Gazetesinde Hıncal ULUÇ "Ahmet Piriştina ve ben.. " başlıklı yazısında;
"Kör ölür badem gözlü olur" demiş eskiler.. Sanki onu kanıtlamak ister gibi.. Ahmet Piriştina için ölümünden sonra yazmadık kalem kalmadı.. Hep derim.. Yahu bu kadar sever, bu kadar takdir ederdiniz de, niye yaşarken, adama bunların dörtte birini hissettirmediniz?. Bu kadar sevildiğini bilerek gitseydi ne olurdu?.. " diye yazmıştı.
Ama Piriştina ne kadar sevildiğini biliyordu, çünkü o bizi, İzmir'i, İzmirlileri seviyordu.. Hayatınızda ne ekerseniz onu biçersiniz derler ya, işte bugün; 15.06.2007 Başkanımızın 3. ölüm yıldönümünde onu hala anıyorsak, özlüyorsak, ailemizden bir parça gitmiş gibi hissediyorsak bu sevginin gücünü göstermiyor mu?
|
 |
| Sokaktaki tinerci çocuklarımızla, huzuevindeki yaşlılarımızla, sokak satıcılarımızla, Belediye çalışanlarıyla, Kordondaki, Kemeraltındaki Esnafıyla, daha nice sayamadığımız 7 den 77'ye İzmir'de soluk alan tüm İzmirlilerle seni çok özledik Başkanım.. Senin için ne yazılabilir ki bilemiyorum, biz seni, seninle yaşadık.. HUZUR İÇİNDE UYU BAŞKANIM.. |
