Eşcinsel evlilik artık ilköğretim 8. sınıf ders kitaplarında işlenecek..

MEB, ilköğretim 8. sınıflara yönelik ‘halk kültürü’ dersinde evlilikler konusunu ele aldı. Eşcinsel evlililikler de dersin müfretadına girdi

Milli Eğitim Bakanlığı, ilköğretim 8’inci sınıflarda okutulan ‘halk kültürü’ dersinin müfredatına eşcinsel evlilikleri de aldı. Ders programında, eşcinsel evliliğe törelerin izin vermediği belirtilerek, “Yasal düzenleme mümkün değildir” denildi.

Radikal´de yer alan habere göre Milli Eğitim Bakanlığı’nın ilköğretim 8’inci sınıflar için hazırladığı halk kültürü dersi müfredatında ‘evlilik’ konusu da yer aldı. Dersin halk hukuku ünitesinde töre, gelenek ve göreneklerle teamüllerin anlatılması istendi. Programda halk bilimi uzmanı Öcal Oğuz’un ‘Çağdaş Kentin Hukuku ve Töre Cinayetleri’ adlı makalesine geniş yer verilerek, bu makalenin öğrencilere aktarılması istendi.

Müfredatta halk bilimi uzmanı Oğuz’un makalesinden alıntılar yapılarak, “Son dönemlerde ‘eşcinsel’ evliliklerin kimi ülkelerde gündeme gelmesine, bunun lehine kimi düzenlemeler yapılmış olmasına rağmen, ülkemizde kamu vicdanı veya ‘töreler’ bunu onaylamadığı için bu konuda bir yasal düzenleme yapılması mümkün değildir” denildi.

Evlilik yaşı kaç olmalı?
Müfredatta halk kültürüne göre kızlar için sorumluluk alma yaşının 14, erkekler içinse 15 olarak algılandığı dile getirilirken “Bunun halk şiirinde ve destanlarda yüzlerce örneği vardır. Yazılı hukuk ise bu yaşı 18 olarak belirlemiştir. Sözlü hukuk da yazılı hukuka çeşitli yaşam biçimi ve kültür değişmeleri sonucu yaklaşmıştır. Bugün kamu vicdanı evlilik için 17-18 yaşı uygun görmektedir” denildi.

‘Ataerkil aile geçmişte kaldı’
Müfredatta, Türk kültürünün ataerkil bir aile yapısına sahip olduğuna dikkat çekilerek, son yıllarda bu durumun değişmeye başladığı ve ‘erkek liderliğinin sona erdirildiği’ belirtildi.

Halk kültürü ders programda, evlenme törenleri anlatılırken de ‘görücü usulü’, ‘anlaşarak’, ‘berdel’, ‘kaçarak’, ‘söz kesme’, ‘yüzük takma’, ‘şerbet içme’, ‘nişan’, ‘başlık’, ‘süt parası’, ‘çeyiz’, ‘kına’, ‘düğün’, ‘nikâh’ ve ‘duvak açma’ gibi tanımlamalara yer verildi.

Müfredatta, kentlerde, artık evlilik düğünlerinden vazgeçilmeye başlandığı, kırsal alandaysa başlık parası töresininse artık eskisi kadar çok uygulanmadığı anlatıldı.