Yüzyılımızda Kadın ve Şiddet kelimelerini yan yana kullanmaktan utanıyorum.Ama utancıma rağmen bu konuyu gündemde tutmak gerektiğini de biliyorum. Çünkü kadına yönelik şiddet dünyanın ve ülkemizin en ciddi sorunlarından birisi olarak büyümekte ve gelecek kuşakların kimliğini doğrudan etkilemekte..Bu sorun kadın, erkek, genç, yaşlı hepimizi doğrudan ilgilendirmekte ve acil çözümler için ciddi ve sürekli eylemler üretmeyi, bir düşünme ve davranış dönüşümü yaratmayı gerektirmektedir.
Yapılan araştırmalar insanı şaşırtacak kadar acıdır.
Emniyet Genel Müdürlüğü Asayiş Daire Başkanlığı´nın 2006 yılında hazırladığı rapora göre;
- Bir önceki yıla göre şiddete maruz kalan kadın sayısı yüzde 70 oranında arttı.
- 72 bin 643 kadın şiddet içerikli suçlardan mağdur oldu.
- 842 kadın cinayete kurban gitti.
- 9 bin 317 kadın yaralandı.
- 5 bin 972 kadın kaçırıldı.
- 9 bin 675 kadın tehdide maruz kaldı.
- 466 kadın intihar etti. 5 bin 852 kadın intihar girişiminde bulundu.
- 14 bin 989 kadın aile içi şiddete maruz kaldı.

Bu rapordaki rakamlar, ancak kayıtlanabilen rakamlardır. Oysa şiddetin kayıtlanamayan rakamları bu rakamların çok daha üzerindedir.
Gündelik yaşamın hemen her alanında sürmekte olan kadına yönelik şiddeti ; 1993 yılında Birleşmiş Milletler; ‘Fiziksel, cinsel, psikolojik her hangi bir zarar ve üzüntü sonucunu doğuran veya bu sonucu doğurmaya yönelik, özel yaşamda ve kamu yaşamında gerçekleşebilen her türlü davranış, baskı, tehdit veya özgürlüğün keyfi biçimde engellenmesi’ olarak tanımlamıştır.
Uluslar arası kabul gören şiddet türleri kısaca aşağıdaki gibi tanımlanmaktadır.
BEDENSEL ŞİDDET:Bedende acı, yara, ya da sakatlık bırakabilecek veya ölüme sebep olabilecek şiddet türü.
DUYGUSAL ŞİDDET:Strese neden olabilen, özgüveni sarsabilen, nevroz ya da psikoz yaratabilen şiddet türü.
CİNSEL ŞİDDET :Kişinin cinsel kimliğini tehdit ya da tahrip eden şiddet türü .
Son yıllarda kadına yönelik şiddete EKONOMİK ŞİDDET türü de eklenmiştir.Ne yazık ki ülkemizde ve dünyanın pek çok bölgesinde aynı koşullarda çalışan kadınlar ve erkekler aynı ücreti alamamaktadırlar.Kadınlara meslek sahibi olma olanakları tanınmamaktadır
Kadına yönelik şiddet dünyanın pek çok ülkesinde olduğu gibi yurdumuzda da hızla artıyor.
Savaşlardan en çok kadınlar ve çocuklar etkileniyor.Sistematik bir savaş silahı olarak kadınlara tecavüz savaş bölgelerinde yaygınlaşıyor.Çatışmalar sırasında kadınlar ailelerinin ihtiyaçları için fahişelik yapmak zorunda kalabiliyor.Savaşlar nedeniyle ülkelerini terk eden mültecilerin çoğunluğu kadınlar ve çocuklar.34 ülkede sürmekte olan etnik,dini veya siyasi çatışmalarda kadınlar her çeşit şiddetle baş etmeye çalışarak yaşamaya çalışıyorlar.Savaşlar yüzyılımızın en korkunç şiddeti olarak kadınları ve çocukları, dolayısıyla insanlığın geleceğini yok ediyor.Savaş bölgelerinin yüzde seksen beşinde kadın ve kız çocuk ticareti yapılıyor.
NE YAZIK Kİ….DURUM BÖYLEYKEN, KADINA YÖNELİK ŞİDDETE KARŞI
NE YAPMALIYIZ? NASIL YAPMALIYIZ?
Bence;
ŞİDDETE YER OLMAYAN İLİŞKİLERİN YAŞANMASI İÇİN;
HERKESİN YAPABİLECEĞİ BİR ŞEYLER VARDIR.
• Kadınlara ve çocuklara karşı ayrımcılık içeren yasaların değişmesi için toplumsal ve siyasi mücadeleyi sürdürmeliyiz..Seçilmişlerin vaatleri konusunda takipçi olmalıyız ve hesap sormalıyız.
• Kadının her çeşit sağlık bilgilerine erişimini kolaylaştırmalıyız..
• Kadınlarda ve kız çocuklarında özgüven duygusunu artırarak ‘Bedenim benimdir’ bilincini geliştirmeli ve kendi vücutları üzerindeki kontrollerini artırmalıyız.
• Kadınların sadece bir eş ve anne olmadıklarını,aynı zamanda değerli birer yurttaş olduklarını fark ederek, kızlarımıza komşularımıza.fark ettirerek yaşama katılmalarını sağlamalıyız.
• Kadınların Ekonomik bağımsızlıklarını yok etmeye çalışan her çeşit
engelle mücadele etmeliyiz.
• İş yerlerindeki ayrımcılıkları ve şiddeti korkmadan ilgili kurumlara duyurmalıyız.Özellikle kızlarımızın eğitimini çok önemsemeli ve meslek sahibi olmalarını sağlamaya çabalamalıyız.
• Kadınların sağlık ve eğitim çalışanlarından destek alabilmeleri için çaba harcamalıyız.Sağlık ve eğitim alışanlarının şiddete maruz kalmış kadınların rehabilitasyonu için özel eğitimlerini .yaygınlaştırmalıyız.
• Yerel yönetimlerden, devletten kadın danışma merkezlerinin çoğalması, sığınma evleri ve kreşler açılması için taleplerde bulunmalıyız.Ve ısrarlı olmalıyız.
• Şiddete uğramış kadınlarımızın yanında olmalıyız.Aile içinde şiddet gördüğünde söze dökme cesareti gösteren kadınları yüreklendirmeliyiz.
• Devletin şiddete maruz kalan kadınlara her türlü desteği vermesi için Baskı grupları oluşturmalıyız.Yani ÖRGÜTLENMELİYİZ.
• Gelenek ve göreneklerimizin kadına yönelik her çeşit şiddeti teşvik eden boyutlarıyla evde,sokakta ve toplumda mücadele etmeliyiz.
• Her çeşit basın yayın organlarındaki kadına yönelik şiddeti teşvik eden, doğrudan duygusal şiddet yaratan programları protesto etmeliyiz.Reklamlarda kadın bedeninin kullanılması, çocukların alet edilmesi,kadınların çaresizliğinin ve yalnızca evinin kadını olarak algılanmasının önüne geçmeliyiz.Dizilerdeki kadın kahramanların nasıl , ne amaçla sunulduğunu iyi sorgulamalıyız.Şiddeti olağan olarak algılatan her çeşit programın yayından kalkması için uğraşmalıyız.
• Basın yayın organlarından özellikle televizyonlardan şiddete karşı toplumsal duyarlılığı geliştiren bilgilendirici ve eğitici programlar istemeliyiz.
• Kızlarımıza kendilerine saygı duymayı öğretmeliyiz.
• Çaresizliği değil sorunlarına ve bedenine sahip çıkmayı becerebilmeleri için onlarla konuşmalı sağlık,güvenlik bilgilerini vaktinde anlatmalıyız.,
• Erkek çocuklarımıza erkek olmanın bir üstünlük değil yalnızca bedensel bir fark olduğu bilincini vermeliyiz.
• Çocuklarımıza şiddet uygulamamalıyız.Uygulayan herkese karşı çocuğumuzun yanında yer almalıyız.(Okul, ev,işyeri,sokak,kışla,karakol v.b.)
• Çocuklarımızla cinsellik, aşk ve kişiler arası ilişkiler konusunda sağlıklı bir iletişim içine girebilmeliyiz.Onlara cinsel ilişkinin ancak iki tarafın rızasıyla gerçekleşirse haz veren bir eylem olduğunu, öğretmeliyiz.
• Yaşadıklarımızı yok saymamalıyız.Bize öğretilen ÇARESİZLİK duygusuyla baş etmeli, onun yerine DİRENMEYİ, PAYLAŞMAYI VE SORUNLARI ÇÖZMEYİ ÖĞRENMELİYİZ.
• Siyasi partilerin kadına yönelik çalışmalarıyla yakından ilgilenmeli ve meclisteki kadın sayısını artırmalıyız.Ancak meclise gönderdiğimiz kadınların ne yaptıklarını, nasıl yaptıklarını iyi izlemeliyiz.Sorunlarımıza sahip çıkmaları için zorlamalıyız.
• Fallardan,büyülerden,öteki dünyalardan medet ummak yerine kurulu ve kadına karşı şiddet üreten bu düzeni dönüştürmeyi amaç edinmeliyiz.
• Şiddete uğradığımızda demokratik haklarımızı sonuna kadar kullanmalı ve bu konuda çalışan her çeşit sivil toplum kuruluşuyla işbirliği yapmalıyız.
• Kadını ve kadın sorunlarını var sayan yerel yönetimlere destek vermeli, yok sayanları zorlamalıyız.

HER ÇEŞİT ŞİDDETE VE SAVAŞA
HER KOŞULDA ve
HER YÖNTEMLE
KARŞI ÇIKMALIYIZ.